De Tijdmachine XXXXIV - Jace van de Ven, 'Postume wensen'
| POSTHUME WENSEN Haal die afrikaantjes van mijn graf, Dood zelfs is die geur niet te verdragen. En niet eens voor mij, de wormen klagen Om het aroma dat ik hun verschaf. En die bleekscheet in dat mooie graf, Zeg hem niet de hele nacht te zagen; Dat de doodgraver het niet moet wagen Nog eens te zeiken op mijn graf, maf Dat ie is, zelfs dood pik ik niet alles. En dan nog iets: welke stomme beren Maakten dat gedrocht boven mijn zerk, Idioot, dat ding is net een fallus; Stel dat God hier straks komt inspecteren, Dan hang ik, dat ding is duivelswerk. Uit: Mijn Tragische Ziekte en Dood (1976) Bron: Waybackmachine, Tilburg Literair (1995) |
Jace van de Ven (Leende, 1949) schreef talloze artikelen, recensies en columns. Publiceerde de verhalenbundel Bessen die mijn liefde was (1971) en de bundel Kroniek van verlangen (1984, ook vertolkt op het toneel), bij de Brandon Pers verschenen Mijn tragische ziekte en dood (1977) en Een dagje aan/op/in het water (1988). Ook aktief als toneelschrijver en akteur. Bron: Waybackmachine, Tilburg Literair (1995) |
Plaats reactie
