De Tijdmachine XXXXV - Frank Valkenier, 'Lente'
| Lente Lente betekent regen, eindeloze regen Met vlagen natte sneeiuw en onverwachte kou, En als je goed kijkt ééns per dag een stukje blauw Dat door de wind wordt uitgeveegd met boze vegen. Winter en zomer, zei mij laatst een oude vrouw - Zij kon het weten en ze kon er blijkbaar tegen - Zijn hier bij ons altijd zo dicht bijeen gelegen Als vurige echtgenoten in hun eerste trouw. Regen; en waarlijk niet het land van mist en mest In Maart, de lentemaand, nou ja, je weet het best: Dat van die eenentwintigste is zwetserij; De streek waar ik als blind per huurauto door rij - Geen voorjaarsbloempje bloeit, hoe voel ik mij geflest- Ze heet Castillië, en 't is waarempel Mei. Uit: 'Zuidse Sonnetten' Bron: Waybackmachine, Tilburg Literair (1995) |
 Frank Valkenier(Tilburg, 1907 - 1999). Pseudoniem van Frans J.H.M. van der Ven. Schreef als hoogleraar diverse standaardwerken over arbeidsrecht en sociale politiek. Hij was een der voortrekkers en inspirators van de culturele beweging Brabantia Nostra. Jarenlang hoofdredacteur van het gelijknamige blad, dat later opging in het huidige Brabantia. Hij publiceerde een aanzienlijk aantal dichtbundels, w.o. Blazoen (1938), Laus Brabanciae (1946), Getijden van het hart (1947). In 1970 stichtte hij de Brandon Pers, een privé uitgeverij-drukkerij, en daar verschenen, na lang zwijgen, weer een aantal bundels van hem, o.a. Kruimels van de tafel (1971), Met hartelijke groeten (1973), Rondelen (1982). De bundel Fragmenten uit het niets(Amsterdam, 1981) bevat een selectie uit een vijftal Brandonbundels.Bron: Waybackmachine, Tilburg Literair (1995) Zie ook: CuBra of Frank Valkenier op CuBra |
Plaats reactie
