NAT TILBURG ZINGT
NAT TILBURG ZINGT
Weerkundig was de voorspelling nog voor eind die maand, regen zou toch komen als vanzelf
Eind april toch nog zo in de toch zo Zomerse Lente van 2011 met steeds Blauwe Luchten
Zonder zo heuse wolken begon het volk al van genoeg onder en over de hitte te zuchten.
Buien wisten al woensdag overdag dan toch als wel gewenst de stad weer te verfrissen ...
Vrijdag komen aan de vooravond van Koninginnedag mensen samen waar men weer samen zingen mag . . .
Het is dan juist die vroege avond bij TILBURG zingt dat de hemel zich niet langer bedwingt.
Donkere wolken waren het die zich vroeg in de avond inTilburg boven de stad samenpakten
Buien die waarop al dagen men puur voor de natuur na de droogte toch was blijven hopen . .
Wolken ze waren er toch nog weer nu, dan die het massaal er steeds meer heus uit-kwakten
Vrijdag-avond werd het blauwe toch nog weer een heus grijs zo hing het nu heus in de Lucht
Daar bij de kerk en de Schouwburg op het stadhuisplein aan de Paleis en Schouwburgring.
Was het waar toch massal het volk samen kwam, ook hing met meestal bij en in de hand.
Liedteksten om zo heus mee te zingen allen samen in een krant van het Brabants Dagblad.
Zo werden de aanwezigen verblijd omdat deze bijlage nog daar werd speciaal verspreid.
Ut Rooi Menneke doolde ook hier rond vroeg mij nog of ik wat ik hier zocht nu ook zo vond.
Ik zocht nog de nog bruikbare kranten daar bijeen , om zo ze onder het volk te herverdelen
Opdat het daar blijven klinken kon meegezongen vanuit en door detoch nog zovele kelen.
Zo ze mede verder daar te verstrekken aan de toch nog Liefhebbers in de speciale rekken.
Terwijl de meegezongen teksten uit de zovele kelen daar bleven steeds weer klinken. . .
Was er ook steeds weer de behoefte aan het veelvuldig uit plastic bekers kunnen drinken.
Om de kelen zo te smeren moest dat ook wel om zo goed te kunnen blijven presteren.
Zo wist men ook hier weer te stunten, ook anderzijds want het moest via speciale munten.
Moest men wel naar die speciale kassa-hokken lopen om er weer wat te gaan kopen...
Lege bekers, plastic dan en nog veel meer, eenmaal gebruikt gooide men het daar neer.
Blikjes, kartonnen beker-houders. Liedteksten op papier behalve in de kranten ook op A4
Bier dat zo rijkelijk en massaal had mogen schuimen, nadat het dan toch opgedronken was
Niemand ondernam nog enige moeite om het dan ook even op te ruimen, dat kwam nu niet van pas.
Tijdens juist het zingen kunnen de wolken zich werkelijk niet meer en niet Langer bedwingen
Toch bleef men op zijn minst vanaf de wat latere aanvang zo toch tot aan de pauze zingen.
Donder en bliksem-schichten deden daarna bij de invallende duisternis de avond op-Lichten.
Terwijl de hemel nu bij vlagen als voor het gevoel dan steeds als eindeloos bleef Huilen.
Als ware het op inspiratie van de klanken mede in de droefheid van net dan dat LevensLied
Het volk omdat het tweer zo lang duurde toch heus her en der vastliep in het gedrang
Op zoek naar die ene plek nu dan ergens overdekt in een poging om even te schuilen
Ook de drank bleek toch nog heus weer rijkelijk te vloeien, met name in bekers het bier.
Zo was ook daarmee en daarvan weer het plezier. doch het zal niemand heus verrassen.
Men moest eenmaal voor de regen op de vlucht, na al dat drinken weer opeens plassen
Besloot zo daar op straat toch maar te zoeken naar die paar vergeten zo verlaten hoeken
Het kon toch ook voor 50 cent, een halve euro zo in van die speciale toilet-hokken bijeen.
Zo stonden ze dan ter plekke daar zo naast elkaar maar ieder stond er toch ook alleen ...
In het algemeen is men heel spontaan toch tot aan het einde met het zingen doorgegaan...
Op het podium ging men als het goede voorbeeld gevend zo steeds met de artiesten door
Liet de Liederen klinken, net als wel her en der op het plein en elders ook in koor .. .
Want ja hier ging het toch heus om jawel hier kwam en hier ging men vanavond immers voor ...
Als men niet tussen de vele buien door even opgelucht, toch al huiswaarts was gevlucht.
Terwijl de vele stadse mensen de neerdalende regen gebleven steeds weer bleven voelen....
Hoosbuien die wat er nu aan rommel lag op straat , zelfs niet meer konden wegspoelen...
Die gele straatstenen naast dat dure Chinese graniet ... schoonheid was het nu zeer zeker niet.
Verregend en doornat kwam het volk zo vroeger of later thuis, het was toch anders dan verwacht.
Hieraan had toch men vooraf niet gedacht, de duisternis die er nu was was toch die van de nacht.
