Dion van den Berg: 'Crisis'
| Crisis |
| Zijn zeemlap zwaait mij tegemoet, vrolijk uit de toon met kraakwit hemd en bonte das, de ogen halfdicht tegen de ochtendzon. Een vrouw, stel ik mij voor, in duster op de bank, leest stil en steels de krant, de beursberichten, maar zwijgt daarover. Zijn hoofd zit vol met spinrag en schimmels van de schaamte. Een koffertje onder de kapstok Vangt stof. Het raam wordt vast goed schoon, dat wel... Gedekt door de zon knik ik, sla dan met de hond het hoekje om. |
Plaats reactie
