Onschuld
Onschuld
Haar ogen, en ongeveinsd mededogen.
Haar ogen en dikke tranen
die al schreiend een pad banen
naar haar mond.
Haar mond, en zuivere woorden.
Haar mond die niet van waarheid spreekt
Omdat de leugen
haar onschuld nog niet heeft verbleekt
Haar mond wordt stil
haar tranen droog
haar ogen zwaar
Straks, als ze de liefde heeft geleerd
doordat ze haat ook kent
en de dood afweert
omdat ze aan het leven is gewend
dan verliest ze die ogen
en die reine stem
Maar dan, een dag, beseft ze zich
wat ze in zichzelf miste, sinds die tijd
En is ze in staat opnieuw te scheppen:
dat mededogen
en dat oordeelloze,
in een kind van zichzelf
Plaats reactie
