Cul de Sac
CUL DE SAC
Lieve lezeressen,
Onze rubriek ’Korte verhalen voor dames’ van Françoise Vermère heeft een kleine aanpassing ondergaan. In overleg met Françoise hebben wij de tot voorkort toch wat clichématige romantische feuilletons toegespitst op de moderne dynamische vrouw die weet wat ze wil en midden in het leven staat. Vandaar deze aflevering over een zelfbewuste jonge meid die zich in de alternatieve muziekscene beweegt.
Het was alweer enige jaren geleden dat ze hier met haar vriendinnen en wat collega’s was. Het was op de vrijgezellenavond van Babette. Ze hadden elkaar sindsdien eigenlijk niet zo vaak meer gezien. Maar ja, Babette was zwanger geworden en had het heel wat drukker gekregen. Haar eigen relatie ondertussen, raakte steeds meer in een dal. Daarom stond ze dan ook hier in dit alternatieve muziekcafé. Ze had al een tijdje het gevoel dat het tussen haar en Bart niet meer zo spannend was. Moeilijk te zeggen, maar het leek wel of ze meer broer en zus waren geworden. Ze hield nog wel van hem, maar toch, ze miste iets. Toen ze uiteindelijk dan de stap genomen had om het uit te maken was ze onbewust eigenlijk steeds meer naar dit café gegaan. Ze wist het ook niet, maar iets trok haar aan. Ze had nu toch geen verplichtingen meer. Ze vond het alleen nog wel moeilijk om haar ex-vriend hier tegen te komen, want sinds hun breuk werd hij hier ook wel gesignaleerd. Vreemd, want toen ze nog samenwoonden ging hij nooit op stap en zat avond aan avond aan de computer.
Onlangs had ze een jongen leren kennen. Lucas heette hij. Lucas Dec, als ze het tenminste goed had verstaan, want de muziek kon hier nog al eens hard staan. Zo hard zelfs dat ze al heel wat monologen had gevoerd, achteraf bleek dat niemand ook maar een woord had verstaan van wat ze zei. Wel hadden alle jongens heel belangstellend geknikt en iets teruggebruld, maar vreemd genoeg leken ze haar een dag later niet meer te herkennen. Want ja, ze was hier vrijwel elke dag, sinds haar nieuwe, vrije leven was begonnen. Dat was wel moeilijk, maar ook spannend.
Lucas bijvoorbeeld speelde ook in een band. Heel anders dan haar ex Bart, die iets deed op een of ander kantoor met I.T. of zo. Ach, ze had er eigenlijk nooit echt iets van begrepen. Nee, dan Lucas Dec, die was bassist bij de ‘Incredible Anacreontics’ en binnenkort zouden ze hier optreden, in de kuil. Zo werd dat genoemd hier, de kuil. Het was een soort dansvloer, die deed denken aan de leefkuil uit de jaren 70. Soms werd er ook wel eens gedanst, maar meestal stond de menigte stil met bier in de hand fysiek contact te vermijden. Want druk was het er wel.
Nu was het dan zover. De ‘Incredible Anacreontics’ gaven een spectaculaire show weg. Het was maar goed dat de kroegbaas oordoppen had uitgedeeld voor aanvang, want het concert was wel wat luid. Maar wat zag Lucas Dec er goed uit. Hij was weliswaar bassist, maar hij had net zo goed de zanger kunnen zijn, vond ze. Zijn paarsgeverfde sik deed zijn neuspiercing extra goed uitkomen en je kon zijn tribal door de gaten in zijn hemd heen zien. Ze voelde zich erg tot hem aangetrokken en besloot hem na het optreden weer eens aan te spreken, hij zou vast nog niet meteen vertrekken. En inderdaad, nadat er flink wat heen en weer was gesjouwd met instrumenten, stond hij met een dubbele trappist in de hand wat te bewegen op de maat van de muziek. Lucas was kennelijk al wat aangeschoten, want hij leek een beetje onvast op zijn benen te staan. Gelukkig werd hij ondersteund door een meisje, waarschijnlijk een fan. Ze droeg het gebruikelijke tenue, een zeer strakke broek met daarboven een nog strakker hemdje. Je kon zien dat Lucas behoefte aan steun had, want hij omarmde het meisje vol overgave.
Hey Lucas, wat een mega–vet optreden.’ Dat was ze van plan te gaan zeggen ,maar toen ze zich eindelijk door de menigte heen had gewurmd, was ze juist op tijd om getuige te zijn van een schaamteloze tongzoen van haar idool met zijn fan.’Het zal wel alleen vriendschappelijk zijn,’hield ze zichzelf nog voor, want dat was in de alternatieve scene niet ongebruikelijk, maar toch zat ze al spoedig weer op haar fiets, op weg naar haar flat in noord.
Zou zij uiteindelijk toch haar Lucas Dec kunnen krijgen, ondanks deze kleine teleurstelling? Lees het in de volgende aflevering van ’Korte verhalen voor dames.’
Liefs van Françoise Vermère.
Deze column is eerder gepubliceerd in stadsmagazine Tillywood
