Dolly
DOLLY
Dag, beste lezers en lezeressen, Nou ben ik dus gevraagd om een stukje te schrijven voor dit geweldige magazine, Tillywood. Een initiatief van Angela, ik weet niet of je Angela kent. Ik weet trouwens ook niet of je mij kent, ik zal me dus eerst even voorstellen. Mijn naam is Dolly, ik ben een oude vriendin van Angela, tenminste, we hebben wel eens samen wat gedronken in een bar hier in Tilburg. Ik dacht in ieder geval dat het Angela was. Het is al best lang geleden hoor. Ik woon hier inmiddels namelijk alweer een hele tijd. Maar boven de rivieren is de sfeer toch heel anders he? Wat zal ik zeggen, meer openheid onder de mensen. Maar ja, als je de Tilburgers eenmaal leert kennen maak je hier leuke vrienden. Zoals Angela bijvoorbeeld. Echt een leuke meid. We kennen elkaar al jaren. Nou en ik ben dan ook blij dat ik in dit enige blad mag schrijven. Moet je je voorstellen; Tilburg heeft het gewoon jaren zonder zo’n blad moeten doen en niemand heeft er ooit iets over gezegd. Maar ja, dat komt toch een beetje door de geslotenheid van de mensen hier, denk ik. Je praat hier niet zo snel over je gevoelens he? Boven de rivieren is dat toch heel anders.
Affijn, ik heb dus ook het openingswoordje gedaan bij de onthulling van Tillywood. Enig hoor. Een leuke avond met speciale gasten en veel mooie mannen. Nou werd er ook een prijs uitgereikt door Angela aan de meest opvallende persoon van de avond. Een hele rij mensen werd genomineerd. Maar toch, boven de rivieren zien opvallende mensen er heel anders uit. Hoe zal ik het zeggen, opvallender, als het ware. Met meer stijl.
Maar ja, Angela zag dat niet. Je kunt het haar ook niet kwalijk nemen, als Brabantse. Ik wil mezelf ook niet op de voorgrond dringen hoor, maar ik had stiekem toch gehoopt dat ik op z’n minst toch even genoemd werd. Maar niks. Dat was blijkbaar toch teveel moeite voor mevrouw. Nou Angela, je wordt bedankt. Als jij meent je oude vriendinnen zo te moeten behandelen, vraag je voortaan maar een van die mooie vriendjes van je voor je gala-premiere. En dat na alles wat ik voor je gedaan heb. Nee, op mij hoef je niet meer te rekenen. Tillywood, het mocht wat. Een waardeloos flutblad voor een achterlijke stad met alleen aandacht voor onbenulligheden.
Boven de rivieren is dat toch heel anders.
Groetjes van Dolly
Deze column is eerder gepubliceerd in stadsmagazine Tillywood
