DEMOTIVATOR

DEMOTIVATOR
Geslaagde zakenlieden, populaire artiesten, spirituele leiders, topsporters, beroemde uitvinders, zij zijn allen succesvol en hebben dit succes dikwijls door hard werken verkregen. Nu wil iedereen wel op de een of andere manier succesvol zijn en daarom zijn er veel mensen die dit succes, in welke vorm dan ook, nastreven. Ook zij doen dit dikwijls door hard te werken. Zij vertonen echter een belangrijk verschil met de hierboven genoemde groep, zij falen jammerlijk en niemand zal ooit kennis nemen van hun composities, toneelstukken, schilderijen, boeken, uitvindingen, enzovoort. Hoe komt dit? Wat maakt de een tot een geslaagd ondernemer of kunstenaar en de ander tot grijze muis? Is het talent? Is het vriendjespolitiek? Geluk? Om enig inzicht in deze materie te verkrijgen een stukje historie. We gaan terug naar het jaar 1963. In zijn flat in Haarlem zuid zit de veelbelovende jonge schrijver Fred Mardeur te werken aan zijn debuutroman. Zijn vrouw loopt op kousenvoeten door het huis om hem niet te storen en de kinderen zijn al 3 weken uit logeren, want iedereen is ervan overtuigd dat deze roman alle andere overbodig zal maken. Fred legt de laatste hand aan de ontknoping. Het boek nadert zijn voltooiing, als hij plotseling een stem hoort. Het is een vreemde, zware stem, die uit het niets schijnt te komen. De stem zegt met een zuidelijke tongval: ’Waor zèède gij meej bezig?’ Fred wil antwoorden, maar de stem vervolgt: ’Dè heej tòch himmel gin nut, wè gij òn et doen zèèt. Daor zit tòch gin man òp te wòchte.’ Fred ziet in dat zijn geschrijf tot niets leidt en werpt zijn 600 pagina’s tellend handgeschreven manuscript uit het raam. De papieren verspreiden zich door de stad en niemand neemt de moeite ze bij elkaar te zoeken.
Een soortgelijk verschijnsel deed zich voor bij de Tilburgse bergbeklimmer Mees Moutnie die in 1922 een poging deed de Mount Everest te bedwingen. Nog slechts enkele meters verwijderd van de top, de Tilburgse vlag reeds in de hand, weerklinkt plotseling een stem:’Dè hòlde gij tòch nie. Ge kunt net zo goed nor hèùs gaon. Dè kunde gij nie.’ En woorden van gelijke strekking. Mees werpt de vlag in de afgrond en maakt rechtsomkeert.
Hetzelfde overkwam de destijds befaamde concertpianist Gustav Tadderak. Tijdens een recital vertolkte hij het adagio uit de dodecafonie in cis grote terts van de te jong overleden componist Sjoerd D’andôr. Zijn pianospel werd plots overstemd door de volgende woorden; ‘Eej! Vèèndegij dè naa schôon? Wènne ketelmuziek. Vur mèn hoevet nie. Wènnen bout.’ De volgende dag solliciteerde Tadderak als magazijnmedewerker bij de Vademestru Afvalstoffenrecycling en Diervoeders B.V aan de Ringbaan Noord, alwaar hij zijn verdere actieve leven sleet.
Dit mysterieuze verschijnsel is in de late jaren zeventig wetenschappelijk onderzocht door Prof. Dr. Grimbach, hoogleraar onbegrijpelijke fenomenen aan de Katholieke Universiteit Tilburg. Het project werd gefinancierd door de overheid en de kranten schreven dagenlang over dit spraakmakende onderzoek. Om onbekende redenen heeft echter niemand meer iets van Prof. Dr. Grimbach en het onderzoek gehoord. Het vermoeden bestaat dat de professor halverwege gedemotiveerd is geraakt.
De hier beschreven situaties maken duidelijk dat het falen of slagen van een onderneming afhankelijk is van het al dan niet verschijnen van wat men tegenwoordig ’The Demotivator’ noemt. Deze manifesteert zich dikwijls in de vorm van de eerder beschreven geheimzinnige stem en maakt demotiverende opmerkingen tegen het slachtoffer, op deze wijze zorg dragend voor een steeds groeiende stapel nooit uitgegeven boeken, niet gewonnen prijzen, nooit opgenomen Cd’s en films, mislukte uitvindingen en afgelaste optredens.
’The Demotivator’ is ook onderwerp van een binnenkort te verschijnen film van de hand van de beroemde regisseuse Betty Akkemay. Met in de hoofdrollen klinkende namen als Fernando Ducati, Hank Cromme en Johnny Roggbiv. Naar verluidt is de sponsoring ook bijna rond. De bottelaar van het bekende merk ‘Energy Sucker’ wil haar naam graag aan deze productie verbinden. Het belooft een alleszins aanbevelenswaardige rolprent te worden. ‘Demotivator III’ straks in de bioscoop, mis ‘m niet!
Deze column is eerder gepubliceerd in stadsmagazine Tillywood