Tieske
TIESKE
Vele Nederlandstalige artiesten streven naar landelijke bekendheid, doch slechts weinigen bereiken de top. Een van die mensen die het gemaakt hebben in de showbizz is Tieske van Gerven, getuige het volgende krantenartikel. ‘De bekende sfeerzanger Tieske van Gerven staat garant voor een knallende feestavond. Met zijn uitstraling weet hij als geen ander de handjes de lucht in te krijgen. Met zijn toppertjes als:’ Eens zal voor mij de dahlia ooit weer gaan bloeien’ en’ Waar is toch die goeie ouwe tijd van vroeger toch gebleven?’, staat hij garant voor dat het dak eraf gaat. Op iedere après-ski party of alle gelegenheden is hij graag een geziene gast, die voor zijn publiek door dik en dun gaat.’Ik heb zoiets van; ik ga gewoon voor mijn publiek!’, aldus de sympathieke volkszanger die ondanks zijn succes toch zo gewoon gebleven is.’
Ik moet toegeven dat ik toch wel een beetje zenuwachtig ben als ik voor de deur sta van de beroemde volkszanger Tieske van Gerven. Als Tieske zelf opendoet voel ik me echter al snel op mijn gemak. Geheel wars van sterallures schenkt hij een gezellige Brabantse mok koffie in en presenteert er een worstenbroodje bij. Deze jongen is ondanks zijn succes echt heel gewoon gebleven.
Ik wil beginnen met het interview, maar op dat moment wordt er gebeld. ‘Momentje,’zegt Ties en begeeft zich naar de deur. Even later komt hij terug met een groepje enthousiaste fans, die hij ook allemaal koffie en worstenbrood aanbiedt. Niet meer normaal, zo gewoon als deze ster gebleven is, hij praat met zijn fans alsof het oude bekenden waren en hij kent ze ook allemaal bij naam. Ik ben onder de indruk.
Terwijl Tieske glimlachend handtekeningen uitdeelt kijk ik wat rond in de gezellige woonwagen en mijn oog valt op een poster van wat wel een metalband lijkt. Er staat een langharige getatoeerde bruut op, die een met bloed besmeurde gitaar het publiek in smijt. Het onderschrift luidt: ’Total destruction of the entire universe.’ Als ik informeer naar de afbeelding, die toch wat uit de toon valt tussen de vitrages met roze strikken en de vazen met gouden krullen, zegt Tieske ‘O, dat ben ik met mijn band; Demotivator. Ja, vroeger zat ik in de heavy-metal, maar mijn manager vond dat het tijd werd voor een carrière-switch. Zodoende ben ik nu een heel gewone jongen geworden. Ach, daar heb je’m net, mijn manager.’ Op dat moment komt een besnorde man met een lange lederen trenchcoat het vertrek binnen. Hij stelt zich voor als Ruudje van Gerven.
’Ach, al dat gebeuk op gitaren zet op een gegeven moment geen zoden meer aan de dijk, dus ik zei tegen Ties, Weet je wat jij moet doen? Ties, zeg ik, jij moet volkszanger worden. Hij stribbelde in het begin wel wat tegen, vooral toen zijn lange haren eraf moesten, maar toen de contracten eenmaal rond waren was hij al gauw om. In de deathmetal zit tegenwoordig geen brood meer’, vervolgt de manager,’het brengt natuurlijk wel wat kosten met zich mee, zo’n omschakeling, denk maar aan gouden kettingen, fanclubdagen, een woonwagen, enzovoort. Maar gelukkig hebben Ties en ik daar een mooie regeling voor getroffen, bij ons gaat alles netjes volgens contract.’ Hij werpt Ties een vaderlijke blik toe. ‘Ik heb jou groot gemaakt jongen. We gaan het helemaal maken, jij en ik.’
Op dat moment klinkt:’Zal het ooit nog goedkomen tussen jou en mij?’ uit de broekzak van Ruudje en hij neemt met een snelle beweging de telefoon op. Terwijl hij luidruchtig een optreden telefonisch begint te bespreken, wil ik het met Tieske gaan hebben over zijn nieuwste hitsingle:’We gaan allemaal dansen en springen tot de morgen komt en stoppen niet voordat het licht wordt met onze handjes in de lucht’, maar op dat moment onderbreekt Ruudje het gesprek. ‘We moeten nu meteen naar Haghorst Ties! Het publiek is al aan het binnenstromen in de biertent.’ Even later sta ik weer buiten en zie Tieske en Ruudje wegrijden in een parelmoeren Mercedes, op weg naar nieuwe successen.
Frans van der Meer
Plaats reactie
