VVD-blog: Heldendaad of burgerplicht?
- Gegevens
- Gemaakt op woensdag 08 december 2010 17:13
Heldendaad of burgerplicht?
Stel: je bent in het uitgaansgebied, het is zaterdagavond/zondagnacht tussen half vier en vier uur. Het is druk bij de taxistandplaatsen op de Paleisring. Een paar meter vóór je staan twee knapen, rond de 20 jaar oud. Ze hebben samen ‘geen dorst gehad’, gezien hun lichaamsbewegingen. Je kent dat wel, beetje sloom, niet helemaal gecontroleerd.
De twee jongens krijgen een discussie of de één wel mag meerijden met de ander in dezelfde taxi. Die discussie loopt uit de hand. De één geeft de ander een tik, krijgt daarop van de ander een hoek en gaat neer. De ander stapt op de inmiddels op de grond liggende vriend af en geeft hem een maatje 45 vol in het gezicht.
Wat doe je, als nuchtere buitenstaander/toeschouwer, wanneer je de knaap nogmaals ziet uithalen voor wat ongetwijfeld een volgende trap moet worden?
Marko van Dalen en ikzelf zijn tussen de beide knapen ingestapt, hebben de schopper vastgepakt en de vraag gesteld ‘of hij wel normaal was’; overigens wel op een wat indringende toon. Een paar tellen later was er een agent bij en nog enkele ogenblikken later twee bikers; knaap in de handboeien en een paar minuten later in het busje op weg naar de Ringbaan West (politiecel) waar hij ongetwijfeld werd getrakteerd op een ‘Weekendje Weg’.
Voor wie dat niet kent: het betekent ongeveer dat je in een kale, betonnen cel van twee bij drie meter mag wachten tot maandag waar je in de loop van de ochtend gevraagd wordt of je er al rustig over hebt kunnen nadenken... Overigens een perfect systeem, dat Weekendje Weg, want het geeft heel duidelijk aan wat we in Tilburg wel en niet gepast vinden tijdens het uitgaan. In dit geval betekent het dus: iemand in het gezicht schoppen, dat doen we niet in Tilburg.
Maar nu het wonderlijke: deze actie van Marko en mijzelf leverde ons in het Brabants Dagblad een soort ‘eervolle vermelding’ op en mijzelf in mijn mailbox enkele e-mails waarin mensen hun bewondering uitspraken en mij zelfs als ‘held’ betitelden. Dat zet mij tot nadenken. Niet dat er dankbaarheid over wordt uitgesproken, maar wel dat het blijkbaar niet iets gewoons is. Dat niet iedereen er automatisch tussen was gestapt om de twee uit elkaar te halen. Alsof mensen het ergens maar gewoon vinden dat de een de ander in het gezicht schopt.
Hebben Marko en ik gemakkelijk praten omdat we ‘redelijk groot’ zijn (ergens tussen 1.90 meter en ruim 2 meter en allebei pakweg drie cijfers vóór de komma op de weegschaal) en de kans niet zo groot is dat iemand zich tegen ons keert? Ik weet het niet. Volgens mij is iemand met redelijk wat alcohol op niet goed meer in staat die inschatting te maken.
Of maakt het ons allemaal niet zo veel uit wat er met een ander gebeurt, zo lang het maar ‘niet bij ons’ is? Dat we liever ietsjes harder doorlopen dan dat we actief bijdragen aan de veiligheid in ons uitgaansgebied? Ik hoop het niet, want het leven in Tilburg zou er niet leuker op worden.
Oscar Dusschooten
