Agnes Kant: spectaculair ongewenste intimiteit
Agnes Kant: spectaculair ongewenste intimiteit
Ik kreeg van de week een mailtje van Agnes Kant…!Vriendelijk legde ze uit hoe het zit met de gezondheidszorg en ze verwees mij persoonlijk naar een website waar ik een petitie kon ondertekenen.
Nu heb ik Agnes Kant altijd al een spectaculair stuk gevonden, dus u begrijpt, deze kans om haar ter wille te zijn liet ik mij niet ontglippen.
Om haar te bedanken voor de persoonlijke aandacht die ik van haar kreeg, stuurde ik haar een reply, waarin ik haar uitvoerig prees voor al haar geweldige werk in de Tweede Kamer en zo…
En zo, want ik was zo stom om te besluiten met “Baaizewee, Agnes, ik vind dat je een spectaculaire uitstraling hebt…!”.
Had ik dus niet moeten doen.
Binnen een half uur had ik antwoord van het Bureau Ledenadministratie van de Socialistische Partij. Dat ik met onmiddellijke ingang was gesuspendeerd, waarschijnlijk gevolgd door een algeheel royement wegens “ongewenste intimiteiten jegens een vigerend volksvertegenwoordiger”. Het partijbureau zou zich nog over de zaak buigen, maar mij werd te verstaan gegeven dat mijn kansen op rehabilitatie nagenoeg nihil waren.
“Wij zijn de mening toegedaan dat onze volksvertegenwoordigers (M/V) met respect dienen te worden behandeld, zowel door partijgenoten als door (potentiële) SP-stemmers. Wij overwegen in de Tweede Kamer een initiatiefvoorstel in te dienen, waarbij Nederlanders het stemrecht, actief als wel passief, zal worden ontnomen bij herhaalde ongewenste intimiteiten”.
Ik had dus gewoon domme pech. Met een beetje meer geluk had Agnes mijn compliment als bijzonder gewenst ervaren. Ik was zo stom om aan mijn mailtje geen foto van mezelf bij te voegen. D was ik nu geen vergaderstuk geweest van het politbureau.
Enfin, het kostte wat moeite mijzelf van de noodzaak te overtuigen, maar na ampel beraad besloot ik Agnes, de Tweede Kamerfractie van de SP, alsmede alle fractievoorzitters van de overige partijen mijn oprechte excuses aan te bieden. Dat ik het ‘zo’ niet had bedoeld, maar dat het spectaculaire juist school in de geweldige presentatie van haar standpunten.
Ik kreeg twee reacties. Eentje van Geert Wilders. Hij was woedend. "Niks spectaculairs aan, aan mevrouw Kant", zo deelde hij mij mede. Die Geert. Wilde gewoon politiek correct zijn huid redden en voorkomen dat hij uit de Tweede Kamer werd gezet.
De tweede was van Agnes. Zij was best aardig. Haar toon was een stuk milder dan ik verwacht had. Nee, schreef ze, als persoon voelde zij zich allesbehalve onheus door mij bejegend en ze had mijn compliment allesbehalve als ongewenste intimiteit ervaren. Maar als Kamerlid was ze razend geweest. "Als Kamerlid kan ik mij niet herkennen als object van uw materialistische fantasieën, laat staan als uw private eigendom. Als Kamerlid ben ik van iedereen". Zij was evenwel bereid mijn excuses te aanvaarden, indien ik in het openbaar zou verklaren dat Johan van den Hout een enorme viriele uitstraling heeft.
Bevrijd van een nauwelijks te dragen schuldgevoel replaaide ik haar dat ik zelfs bereid was een stuk verder te gaan. “Ik verklaar voor heel TilburgZ dat Johan van den Hout een enorme, spectaculaire viriele uitstraling heeft. Dat zijn klokkenspel samen met dat van pastoor Harm Schilder heel Tilburg uit haar slaap moge houden…!”.
“Nou moet je ook weer niet gaan overdrijven”, schreef Agnes terug…
Plaats reactie
