Kiezersbedrog?

Kiezersbedrog…?
Laat ik maar gelijk met de deur het stadhuis binnenvallen: neen, Marjo Frenk van GroenLinks pleegt met haar onverkiesbaar lijsttrekkerschap géén kiezersbedrog.
Terecht stelt bestuurskundige Marcel Boogers dat ‘zowel Frenk als GroenLinks transparant zijn’. En dat overigens al in november 2009, ruim 3 maanden vóór de verkiezingen.
Joost Möller (VVD) noemt de figuur ‘principieel onjuist’. Over welke figuur en principes hij het heeft, laat Möller een beetje rechts liggen. Noem het dan een ‘scheve schaats’ zou ik willen voorstellen. Al zou Sjoukje Dijkstra hier ook wel weer niet zo gelukkig mee zijn geweest. Met haar dubbele pirouettes haalde zij ooit goud. Dat kun je van Möllers pirouettes niet bepaald zeggen. Nog in 2007 sprak Möller zijn voorkeur uit voor Rita Verdonk als lijsttrekker van de VVD. Toen deze het niet werd, stelde zij zich terstond niet meer verkiesbaar voor de VVD. Ok, als zij nu vóór de lijsttrekkerverkiezing had uitgesproken dat ze de partij zou verlaten, dan had ik gezegd, allah, vooruit met de geit. Dat is transparant, dat is principieel in de roos. Over die scheve schaats, nee, principiële onjuistheid heb ik Joost echter nooit meer gehoord. Tja, transparant een polemiek voeren, zo vlak voor de verkiezingen, valt niet mee.
Maar enfin, ere wie ere toekomt. Tezelfdertijd sprak Joost uit dat hij de VVD niet zou verlaten als Lovely Rita het niet zou redden. Dat siert hem.
Maar waarom Frenk’s en GroenLinks’ keuze dan toch als ‘principieel onjuist’ kwalificeren? Waarom niet even gegoogled en gekozen voor Boogers’ nogal vreemd? Dan had ik het eindelijk eens 'n keer met Möller eens kunnen zijn.
Vreemd blijft het wel.
Al was het maar omdat Frenk hiermee drie maanden voor de verkiezingen een claim legt op de coalitie-onderhandelingen: willen jullie mij als collegepartner, zeik me dan in jullie campagnes niet te veel af.
Erger is haar argumentatie. Die is ronduit zwak te noemen. Frenk beroept zich op de dubbelfunctie, de ‘spagaat’ van Bos als partijleider en minister. Iets waar Femke Halsema altijd heftig tegen te hoop liep. Zij beroept zich op Jan Hamming, waarvan zij prematuur veronderstelt dat deze ook geen raadslidmaatschap meer zal aanvaarden. Ondanks dat deze het tegendeel beweert. (Ok, bij de PvdA lijkt nooit iets meer echt zeker). En het kan nóg erger: zij beroept zich op Els Aarts...
Nog erger is dat zij zelf als lijsttrekker van GroenLinks in een Bos-a-like en evenzo onmogelijke spagaat terecht is gekomen. Frenk gaat immers de onderhandelingen over een nieuw te vormen college voeren. Voor haar is het er óp of er ónder. Frenk wil desnoods met Smolders, van Den Hoven, Roos en van den Wijgert het college in. En Möller niet te vergeten. Anders is het einde politieke carrière.
Althans, dat is wat de reguliere, altijd wantrouwende en momenteel vanuit de politici-zakkenvullersfilosofie berekenende Tilburgse kiezer gaat denken…
Nee, veel Tilburgers weten waarschijnlijk beter. Zó zit Marjo niet in elkaar.
Ik deel de mening van deze Tilburgers.
Maar zijn het er genoeg?
Nu ook coryfee Gon Mevis heeft aangekondigd de Tilburgse politiek te verlaten, blijft het inderdaad een nogal vreemde manoeuvre van GroenLinks. De vraag is of op deze wijze adequaat de weg wordt vrijgemaakt voor ‘nieuwe, enthousiaste mensen’…

