Tilburg Virtueel

...in cultuurbreedste zin

Café de Troubadour




Café de Troubadour is een sfeervol buurtcafé dat in de eeuw dat het bestaat, een tweede huiskamer was voor een groot aantal bezoekers. Het werd (wordt) door een zeer uiteenlopend publiek bezocht: van boeren tot studenten, van klaplopers tot geleerden. Ik heb er vele uren gesleten. Ik heb er smadelijke nederlagen geleden op het schaakbord, heroïsche overwinningen behaald aan het biljart (nou ja), zo hartstochtelijk geflipperd dat de flipperkast midden in de kroeg terechtkwam, liefdevol en smartelijk naar mooie vrouwen en meisjes gekeken, helden van kasteleins mogen meemaken, veel rondjes moeten betalen na verlies bij het toepen, vriendschappen gesloten, veel prachtige verhalen horen vertellen, literaire en muzikale avonden meegemaakt, inspiratie gevonden voor eigen literair werk: Café de Troubadour is onomstotelijk een kostbaar stuk cultureel en historisch erfgoed van de stad Tilburg, naast koning Willem II. Een van mijn eerste herinneringen was een biljartpartij samen met kameraad Jac. van de Ven. Ik had toen nog lang haar, tot over mijn schouders. De latere biljartleraar Kees - ik kende hem toen nog niet - stapte op zeker moment van zijn kruk aan de bar, kwam naar me toe en vroeg: 'Witte wa gè moet doen?' 'Nee. Ja toch: een paar mooie ballen maken.' 'Nee, gè moet un kut kope, dan bende hullemaol un wèèf.' Ik ben toen overal gaan vragen waar dat kon, een kut kopen, tot vandaag aan toe, maar heb er nog geen gevonden die te koop was. Voorgoed dan. Café De Troubadour is het portaal van de hemel. Ik moet er niet aan denken dat ik de Troubadour (toen Café Van den Brekel) nooit ontdekt had of dat het café ooit moet sluiten. Rob, je bent een kei. Ik wens je het eeuwige leven. Vooral als kastelein. Hetzelfde wens ik alle klanten.